Van doomscrollen tot doe-het-zelven, van wereldpolitiek tot persoonlijke pijntjes, in het universum van Pieter heeft altijd alles met alles te maken. En tussen alle kritische noten door blijft hij ook altijd zoeken naar een hart onder de riem. Dus zet je schrap voor een compleet avondje uit, over alles dat hopeloos misgaat, maar dan met zoveel energie, muziek, zelfspot en levenslust gebracht dat je toch weer denkt: ja. Leuk.
Ja, leuk Zeggen wat je bedoelt. Ik zeg al gauw wat ik denk dat mensen willen horen. Maar misschien please je wel het meest door niet te pleasen. En ik wil in deze voorstelling direct zijn, geen ironische ondertoontjes of in sarcasme verstopte meningen, gewoon transparant en onomwonden vertellen. Ook de titel hoef je niet per se sarcastisch op te vatten. Ik wil kritisch zijn maar niet door alles af te wijzen. Je komt pas ergens door er gewoon aan te beginnen. En hoe kun je kritisch zijn, de foute dingen aan- en afwijzen, maar toch vol in het leven duiken?
Maatschappelijk gezien: las interview met Maxim Februari over Doe zelf normaal, waarschuwing tegen de gevaren van digitalisering, niet voor ons persoonlijk, maar voor de democratie, de rechtsstaat. Hoe we overal ingelokt worden door dingen die gelikt in elkaar zitten, met een onschuldig ja, leuk in ontvangst worden genomen en vervolgens lopen we allemaal met een verslavende KGB-computer in onze broekzak. Alle ellende begint met iemand die zegt: ja, leuk.
