Double Bill | Spelersgoud & Het levenswerk van een middelmatige actrice

Spelersgoud

Een voorstelling over een gebeurtenis waar je echt een voorstelling over moet maken

In de volledig fictief autobiografische voorstelling Spelersgoud onderzoekt Monica de verheerlijking van lijden.

Waarom heb je als kunstenaar een verantwoordelijkheid je lijden om te zetten in iets moois? En waar zit dan als speler de grens tussen het oprechte en het groteske? Een solo van echte emoties, die tegelijkertijd uitgebuit worden.

Over een vrouw die niet wegloopt voor het lijden, door het zelf op haar schouders te nemen. Die de weg van de eenzame keuze durft te gaan. Die laat zien wat liefde is, door het leed aan den lijve te ondervinden. Het ultieme verhaal over lijden, eenzaamheid en angst. Maar ook van redding, vergeving en hoop.

Het levenswerk van een middelmatige actrice

Voor wie speel je eigenlijk als er niemand meer is die voor jou komt kijken? Iemand die niet komt omdat ze het stuk leuk vinden, of jou als actrice, of de regisseur geweldig vinden. Voor wie speel je als er niemand meer komt kijken die alleen maar komt omdat ze jou willen zien, en hoe je het ook doet, dat ze het altijd toch wel goed vinden.

Een actrice komt op. Zonder voorstelling. Eigenlijk zou ze iets anders gaan spelen, over haar vader, maar wegens omstandigheden kan dat niet meer doorgaan. Dus het enige wat er nog over is, is de actrice zelf. Wat blijft er over als je alles om de actrice heen afbreekt? En het enige wat zij heeft om voor te leven is de kunst. Want als je niemand meer hebt om voor te spelen, dan speel je voor de kunst, voor het ambacht, voor je actriceschap. Het is een komische voorstelling die tóch raakt. Een voorstelling met een lach en een traan, al zegt de actrice dat zelf.